എ.
സി .ശ്രീഹരിയുടെ 'ഇടച്ചേരി 'എന്ന നീണ്ട കവിത ഒരുപാടുപൊട്ടലുകള് വീണ
കണ്ണാടിയെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു. അതില് സമകാലികത മുഖം
നോക്കുന്നു.സമകാലികതയുടെ സ്ഥലജലമുഖം അതില് പലതായി
അപനിര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നു.പണിതീരാത്ത വീടിന്റെ ഘടനയാണ് കവിതയ്ക്ക് .അങ്ങനെ
അത് ഒരു ഘടനയുമില്ലാത്ത ഘടനയെ സ്വീകരിക്കുന്നു.എല്ലാം കുത്തി
നിറയ്ക്കാവുന്ന ചാക്കല്ല കവിതയെന്ന പഴയ സങ്കല്പ്പത്തെ തകിടം
മാറിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാം കുത്തി നിറച്ച് ചാക്കിനെ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോള് അത്
കവിതയേയും വ്യക്തിയേയും സമൂഹത്തേയും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ബിംബവും എണ്ണമറ്റ
കൈകാലുകളും ശിരസ്സുമുള്ള വര്ത്തമാനകാല യാഥാര്ത്യത്തെ പ്രകാശിപ്പികാനുള്ള
ഉപകരണവുമായിത്തീരുമെന്നു കവിതയില് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
നിരവധി കാലങ്ങള് കൂട്ടിക്കുഴച്ചു നിര്മ്മിച്ച അപരകാലം കൊണ്ടാണ് കവിത
കെട്ടിപ്പൊക്കിയിരിക്കുന്നത് .
കാലങ്ങള് പിഴിഞ്ഞെടുക്കുംപോള് ഹാസ്യരസം ഉണ്ടായിത്തീരുകയും ആ ഹാസ്യരസം ,ഉടനീളം ശിഥിലമെന്നു പുറമേ തോന്നാവുന്ന കവിതയില് രസകരമായ നൈരന്തര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കവിതയെഴുതുകയല്ല ,ഒരു കവിതയുടെ സംവിധാനം നിര്വഹിക്കുകയാണ് കവി .നിരവധി രീതിയിലുള്ള ക്ളിപ്പിങ്ങുകള് കവിതക്കുള്ളില് ടെലിവിഷന് ടോക് ഷോയിലെന്നവണ്ണം സന്നിവേശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കവിത കവിതയെ തന്നെ നേരിടുകയും കളിയാക്കുകയും പൊളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വായനക്കാരനെ കൊണ്ട് 'കവിത' യല്ലെന്നു പറയിപ്പിക്കും വരെ ഈ കളി തുടരുന്നു.The only way to interpret contemporaneity is to view it as a meta game of burlesque എന്ന Rob Lopresti ന്റെ വാക്കുകള് 'ഇടച്ചേരി'യിലും
പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു .നമ്പ്യാരും തോലനും ഡ്രൈഡനും(മക്ഫ്ളെക്നോ,ആബ്സലോം ആന്റ് ആഖിടോഫല് )ടോം ആന്റ് ജെറിയും അയ്യപ്പപണിക്കരും സഞ്ജയനും വി. കെ. എന്നും ഗള്ളിവരും സെര്വാന്ടീസും വീഡിയോ കൊജീമയും മെല് ബ്രൂക്സും ഒക്കെ ചേര്ന്ന ഒരു പാരമ്പര്യം ഈ കവിതയുടെ കണ്ണെത്താ ദൂരത്ത് മുഴങ്ങുന്നുണ്ട് .എന്നാല് കവിതയുടെ സന്ചാരപ്പടര്പ്പുകളില് അത് കേള്ക്കാതിരിക്കാന് ചില സൂത്രപ്പണികള് അഥവാ കുറുക്കന് പണികള് കവി കവിതയില് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു.
സൂത്രപ്പണികള് കൊണ്ട് കവിതയില് പുതുമ സൃഷ്ടിക്കാമെന്നും അതിനു പെരുംതച്ചന്മാര് വേണമെന്നില്ലെന്നും കുന്നംകുളത്ത്തുകാര്ക്കും കവിതയുണ്്ടെന്നും ഏതു കാലവും വര്ത്തമാനകാലമാകുമെന്നും ചിലപ്പോള് 'ഒറിജിനല്'എന്നതിന്റെ പര്യായം 'എകാധിപത്യമെന്നും 'ഡ്യുപ്ലികേറ്റ്' എന്നതിന്റെ പര്യായം ജനാധിപത്യമെന്നുമായിത്തീരാമെന്നും 'ഇടച്ചേരി'യില് നിന്നുള്ള വാര്ത്തകള് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
കാലങ്ങള് പിഴിഞ്ഞെടുക്കുംപോള് ഹാസ്യരസം ഉണ്ടായിത്തീരുകയും ആ ഹാസ്യരസം ,ഉടനീളം ശിഥിലമെന്നു പുറമേ തോന്നാവുന്ന കവിതയില് രസകരമായ നൈരന്തര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കവിതയെഴുതുകയല്ല ,ഒരു കവിതയുടെ സംവിധാനം നിര്വഹിക്കുകയാണ് കവി .നിരവധി രീതിയിലുള്ള ക്ളിപ്പിങ്ങുകള് കവിതക്കുള്ളില് ടെലിവിഷന് ടോക് ഷോയിലെന്നവണ്ണം സന്നിവേശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കവിത കവിതയെ തന്നെ നേരിടുകയും കളിയാക്കുകയും പൊളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വായനക്കാരനെ കൊണ്ട് 'കവിത' യല്ലെന്നു പറയിപ്പിക്കും വരെ ഈ കളി തുടരുന്നു.The only way to interpret contemporaneity is to view it as a meta game of burlesque എന്ന Rob Lopresti ന്റെ വാക്കുകള് 'ഇടച്ചേരി'യിലും
പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു .നമ്പ്യാരും തോലനും ഡ്രൈഡനും(മക്ഫ്ളെക്നോ,ആബ്സലോം ആന്റ് ആഖിടോഫല് )ടോം ആന്റ് ജെറിയും അയ്യപ്പപണിക്കരും സഞ്ജയനും വി. കെ. എന്നും ഗള്ളിവരും സെര്വാന്ടീസും വീഡിയോ കൊജീമയും മെല് ബ്രൂക്സും ഒക്കെ ചേര്ന്ന ഒരു പാരമ്പര്യം ഈ കവിതയുടെ കണ്ണെത്താ ദൂരത്ത് മുഴങ്ങുന്നുണ്ട് .എന്നാല് കവിതയുടെ സന്ചാരപ്പടര്പ്പുകളില് അത് കേള്ക്കാതിരിക്കാന് ചില സൂത്രപ്പണികള് അഥവാ കുറുക്കന് പണികള് കവി കവിതയില് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു.
സൂത്രപ്പണികള് കൊണ്ട് കവിതയില് പുതുമ സൃഷ്ടിക്കാമെന്നും അതിനു പെരുംതച്ചന്മാര് വേണമെന്നില്ലെന്നും കുന്നംകുളത്ത്തുകാര്ക്കും കവിതയുണ്്ടെന്നും ഏതു കാലവും വര്ത്തമാനകാലമാകുമെന്നും ചിലപ്പോള് 'ഒറിജിനല്'എന്നതിന്റെ പര്യായം 'എകാധിപത്യമെന്നും 'ഡ്യുപ്ലികേറ്റ്' എന്നതിന്റെ പര്യായം ജനാധിപത്യമെന്നുമായിത്തീരാമെന്നും 'ഇടച്ചേരി'യില് നിന്നുള്ള വാര്ത്തകള് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
No comments:
Post a Comment