ശ്യാം ചുനക്കരയുടെ കവിതകള്‍

ശ്യാം ചുനകരയുടെ കവിതകളില്‍ അങ്ങിങ്ങ് കത്തിക്കരിഞ്ഞ കാല്പനികതയുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഭൂപടങ്ങള്‍ കാണാന്‍ കഴിയും .എന്നാല്‍ ഒരേ സമയം കാല്പനികമായിരിക്കുകയും കാല്പനികമീമാംസകളോട് നിസ്സങ്ങമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു ശ്യാമിന്റെ കവിതകള്‍ .തോന്നുന്നത് തോന്നുംപടി എഴുതുക എന്നുള്ളതാണ് കാല്പനികത എന്നും ഈ കവിതകള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ തോന്നാം .ആണ്‍ പ്രതികരനങ്ങളല്ല,മറിച്ച്, ആണിന്റെ ജീവിതത്തെ എഴുതാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ കവിതകള്‍.ഇങ്ങനെയൊക്കെ കവിതയെഴുതാം എന്നതിനിടയില്‍ ഇങ്ങനെയല്ലാതെയും കവിതയെഴുതാം എന്ന നില ഈ കവിതകളില്‍ ഒളി ഞും തെളിഞ്ഞുമുണ്ട് .പുത്യ കവികകള്‍ കവിത എഴുതുമ്പോള്‍ ദാഗ്ലാസ് കരിമ്പ് ഫോടോഗ്രഫിയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് പ്രസക്തമായി വരുന്നു:Their images are purloined,confiscated,appropriated,stolen.In their work,the original cannot be located,is alwayas deferred;even the self which might have generated an original is shown to be itself a copy(Douglas Crimp,'The Photographic Activity of Postmodernism').
നല്ലകവിത ,ചീത്തക്കവിത എന്ന പഴയ കമ്പാര്ടുമെന്ടല്‍ കാഴ്ചപാടിന് പകരം മാറിമാറി വരുന്നസന്ദര്‍ഭങ്ങളെ കവിതയില്‍ എങ്ങനെ അടയാളപ്പെടുത്താം എന്ന അന്വേഷണമാണ് ശ്യാം നടത്തുന്നത് .തീര്‍ച്ചയായും കവിതയുടെ ഭാവിയിലേക്ക് pokunna ഒന്നാണിത് .
കേരള സര്‍വകലാശാലയില്‍ എംഫില്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയാണ് ശ്യാം ചുനക്കര .