ജയദേവ് നായനാരുടെ കവിത

കവിത വരുന്നു  .   പോകുന്നു   .    വെളിച്ചം തെളിയുന്നു   .   കെടുന്നു    .   അര്‍ഥം മിന്നുന്നു   .   പൊലിയുന്നു  .   കാഴ്ച നിറയുന്നു  .   ഒഴിയുന്നു   .   ഇതെല്ലാം തുടരുന്നു    .    ഓരോ തുടര്ച്ചയിലും  ഓരോന്ന്   .   ഒരേ ഒലിയില്‍ ഓലോലം ഒലികള്‍   .   എഴുത്തിലേക്ക്‌ കേറിമറിയുന്ന ഭാഷ    .   അകന്നു മറയുന്ന ഭാഷ   .   ഒരേഭാഷ  .   തിരമാല   .  ഒരേ ഭാഷയാണ്‌ എഴുത്തില്‍ പലഭാഷാഖണ്ഡങ്ങളാകുന്നതെന്ന് ഭാഷാ ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ R.L.Trask (Key Concepts in Language and Linguistics -2004)  .  ഇപ്പോള്‍ ജയദേവ് നായനാരുടെ വരികള്‍ വായിക്കുന്നു   .   ചെറിയ വായന  .   വാദിക്കാതെ വായന    .    വായിച്ചു തീരും മുന്‍പ് വരികള്‍  അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു   .   ഞാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു   .    വരികള്‍ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു   .   പ്രത്യക്ഷപ്പെടലുകളില്‍  പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന പ്രത്യക്ഷതകള്‍   .   പ്രതീതികള്‍   .  പുതിയതല്ല   .  പഴയതല്ല   .  സന്മനസ്സുള്ള  വാക്ക്   .   സവിനയം കവിത  .